swiadectwo-2
Natalia Dygnos (ur. 1961 r.)

Mam na imię Natalia. Mam 57 lat. Jestem obywatelką Ukrainy. Urodziłam się w tradycyjnej rodzinie. Wychowywałam się w czasie Związku Radzieckiego, kiedy nie wolno było mówić o Bogu, w szkole uczyli nas, że Boga nie ma. W dorosłe życie weszłam bez żadnego duchowego fundamentu. O żywym Bogu usłyszałam mając 39 lat, kiedy moja córka wyszła za mąż za chłopaka z wierzącej rodziny.

Do Polski przyjechałam w 2001 r. Było mi tutaj bardzo ciężko. Byłam sama, w obcym kraju, nie znając języka, oderwana od rodziny. Do tego dokuczała mi choroba. Strasznie się zamartwiałam, często nie mogłam spać. Szukałam ratunku dla mojego życia. Moi znajomi zaprosili mnie, abym razem z nimi przyjechała na nabożeństwo do Zboru na Waliców. Pamiętam dobrze, że był to wtedy okres Świąt Bożonarodzeniowych. Pastor mówił na kazaniu o zmartwychwstaniu. Wskazał na pusty krzyż i wtedy zrozumiałam, że Jezus Chrystus żyje, On zmartwychwstał.

Pastor mówił na kazaniu o zmartwychwstaniu. Wskazał na pusty krzyż i wtedy zrozumiałam, że Jezus Chrystus żyje, On zmartwychwstał.
To był przełom w moim życiu. Nawróciłam się, oddałam swoje życie Jezusowi i przyjęłam chrzest na wyznanie wiary. Dziś już od 4 lat jestem członkiem I Zboru Chrześcijan Baptystów w Warszawie przy ul. Waliców 25 - w moim Zborze.

Moje życie się zmieniło. Zapragnęłam poznawać Boga, czytać i uczyć się Słowa Bożego. Zrozumiałam jak wielka jest Boża miłość. Nauczyłam się czytać Pismo Święte w języku polskim. Jestem bardzo wdzięczna Panu, że dał mi w Zborze tak wielką wspaniałą Bożą rodzinę. Zdaję sobie sprawę, że jestem malutkim puzlem wielkiego duchowego obrazu. Kocham Jezusa całym swoim sercem. Miłosiernego i wiernego - doświadczonego we wszystkim. Mój Zbawiciel, Mój Pan.

Pracuję jako pani sprzątająca, ale polubiłam swoją pracę. Mam przez nią możliwość rozmawiać z ludźmi o Jezusie, opowiadać o tym jakiego Jezusa znam.
Pracuję jako pani sprzątająca, ale polubiłam swoją pracę. Mam przez nią możliwość rozmawiać z ludźmi o Jezusie, opowiadać o tym jakiego Jezusa znam. Czasami jest ciężko, ale świadomość, że jestem dzieckiem Bożym ożywia mnie. Jestem szczęśliwym człowiekiem, bo mam Jezusa Chrystusa, który się troszczy o mnie, o moje życie tu na ziemi. On także dał mi obietnicę życia wiecznego. I kiedy mój „ziemski namiot” się rozpadnie – wiem że będę miała budowlę od Boga; dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny. Amen!

„Wiemy bowiem, że jeśli ten namiot, który jest naszym ziemskim mieszkaniem, się rozpadnie, mamy budowlę od Boga, dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny.”     Drugi list do Koryntian 5,1

Although joanna was going to devote class time to learning the material the best she could, sanders knew that she nursing program admission essay examples like many other students, with or without learning challenges wasn't going to be interested in seeking extra help after school