Znam drzewko najśliczniejsze

z drzew, co na tej ziemi rosną.

Choć w polu wiatr śnieżysty

dmie, kwiateczki jego błyszczą

się i wszystkich darzą wiosną, i

wszystkich darzą wiosną - tak wiosną!

Gdy w tę przedziwną, cichą

noc niebiosa zajaśniały,

narodził się niebiański gość

i rajską nam otworzył włość,

a świat ocalał cały, a świat

ocalał cały — świat cały.

Dziś noc ponura pełna

świec i pełno jest radości.

I tobie też, dziecino ma,

Pan Jezus chętnie wszystko da,

On w sercu twym zagości,

On w sercu twym zagości - zagości!

O, wpuść Go, wpuść, to nie

jest sen, On serce w ogród

zmieni, zasadzi w nim cudowny

szczep, co rodzi zawsze życia

chleb i zawsze się zieleni, i

zawsze się zieleni — zieleni!