Rok stary już odleciał, zgasł, już się położył w grobie.

I tak odejdzie każdy z nas - tę prawdę rozważ sobie!

O, gdyby każdy życia rok owoce Panu przynieść mógł!

Lecz gdzie owoce z winnych gron i z figowego drzewa?

Uderzy wnet żałośnie dzwon,na wieczność ci zaśpiewa.

Pan nieraz chciał po owoc przyjść, a znalazł zawsze tylko liść.

„Niedobre drzewo, zetnę cię! - tak Bóg przemawia w gniewie- „Owoców nie doczekam się, więc cóż mi po tym drzewie?

Już topór przy korzeniu twym, gdy skinę, legniesz w prochu swym".

Lecz Zbawca prosi: „Zostaw je, bo może się odmieni,

na przyszły rok gałęzie swe owocem zarumieni.

Ach, pozwól mu choć przez ten rok Twej

łaski jeszcze czerpać sok!''

O, Panie, w Nowym Roku chcę owoce przynieść Ducha!

Nie może bez owocu być, kto Twego głosu słucha.

Na serca nasze łaskę zlej, by wciąż się pomnażały w niej!