O, Duchu Święty, do nas przyjdź i do naszego

serca wnijdz i obierz w nim mieszkanie!

Światłości z nieba niech Twój blask i dla nas

będzie zdrojem łask radości gońcem, Panie!

Słońca, Gońca, Życia z nieba nam potrzeba

więc błagamy, gdy do Ciebie przybywamy.

Krynico Ty mądrości, chciej udzielić nam

światłości Swej, umocnić w jednej wierze,

abyśmy nauczali zbór jedności świętej dawać

wzór, wyznawać Ciebie szczerze, w wierze,

szczerze, ufność mamy, że zdołamy Tobie,

Panie, służyć, póki życia stanie.

W potrzebie udziel nam Swych rad i prowadź

nas na prawdy ślad, bo sami dróg nie znamy.

Daj nam wytrwałość byśmy Ci służyli aż do

końca dni, choć boleść cierpieć mamy.

Wzieraj, wspieraj, co zachwiane i stroskane,

Ciebie prosi i swe oczy do Cię wznosi.

Darz wspomożeniem Twoim nas, byśmy,

gdy boju przyjdzie czas przy Tobie, wiernie

trwali i pewni wciąż obrony Twej, zuchwalstwu

wrogów w mocy tej skuteczny odpór dali.

Twoją zbroją nas ochraniaj i zasłaniaj w

nieszczęść chwili, byśmy zło przezwyciężyli.

Opoko i żywocie nasz! Gdy błogie słońce Swe

nam dasz, niech w duszy naszej płonie;

Strumienie prawdy na nas zlej i wzniecaj też

z miłości Swej i miłość w naszym łonie.

Wlewaj, wlewaj Swoje tchnienie w me sumienie,

abym w wierze Zbawcę swego wielbił szczerze.

Daj nam w czystości życie wieść i Tobie

służby swoje nieść, bądź siłą naszej duszy,

do walki nasze serca wzbudź, gdy w nas się

wmaga ciała chuć; niech Twoja moc ją skruszy.

Steruj, kieruj me pragnienia i dążenia z tych tu

nizin do niebiańskich Twoich wyżyn.