Ducha miłości wylej na nas, Panie,

byśmy serdecznie wzajem się kochali.

I Twe miłości pełniąc przykazanie,

statecznie aż do końca w niej wytrwali.

Żyjmy, jak Ojca niebieskiego dzieci, niech

zawsze w domach naszych radość gości.

Niech miłość nasza wszystkim ludziom świeci

i niech w nas nigdy już nie będzie złości.

Niechże, o Zbawco, błogi Duch miłości

do wszystkich ofiar nas zdolnymi czyni;

niechaj do szczerej budzi nas litości,

do odpuszczenia, gdy nam kto zawini.

Kiedyż to zniknie niecny duch zwodniczy,

z pośrodka tych, za których krew przelałeś?

Kiedyż się człowiek z bliźnim swym rozliczy

z długu miłości, którą nakazałeś?

Gdy Duch Twój Święty ogień Swej miłości

ku bliźnim wszystkim silnie w nas roznieci,

natenczas nowy żywot w nas zagości i

dobrych czynów światło wnet zaświeci.