U nóg Zbawiciela, pragnąc Jego słów,

siadła Maria kornie, by Go słuchać znów.

Dobrą cząstkę ona ma, Pan jej Swe zbawienie da.

U nóg Zbawiciela spocznę sobie rad,

Słowo Jego stanie mi za cały świat.

Do nóg Zbawiciela Maria schyla się,

wylewając na nie wonne maści swe.

Wejrzał Zbawca na ten dar, był to jej miłości żar.

Do nóg Zbawiciela wszystko chętnie dam,

pragnąc służyć Jemu, oddam Mu się sam.

U nóg Zbawiciela, w rannej porze dnia,

przeradosną wieścią Marii serce drga:

Jezus żyje, mija noc! Zwyciężyła Boża moc.

U nóg Zbawiciela złożę biedę swą, wiecznie

Mu śpiewając, wiecznie wielbiąc Go.