Wieszli jak Jezus umierał, znaszli okropność tych mąk?

Jak się tłum z Niego naśmiewał, co zgromadzony był w krąg?

Jak Zeń żołnierze tam drwili, że Go opuścił już Bóg,

(:Jak bezlitośnie Mu wbili gwoździe do rąk i do nóg?:)

Krew Mu jak krople rubinów z świętych sączyła się ran;

Jezus, co nie miał złych czynów grzesznym na pastwę był dań.

Straszny mrok ziemię okrywał, Szatan rozpętał swą moc,

(:Władzę nad Zbawcą zdobywał, lecz przeminęła ta noc.:)

Żal moją duszę rozdziera, gorzkie spływają mi łzy,

gdy wiem jak Zbawca umierał, jak się panoszył duch zły,

jak zapomniawszy o bólach prosił Syn Boży za tych,

(: Co Mu zadają cierpienia, krzywd nie pamiętał On Swych.:)

Spójrz na Jezusa, już skonał, nisko pochylił Swą skroń;

czynu zbawienia dokonał, uwierz w to, przybliż się Doń!

Poznaj swe winy, grzeszniku, i przed Jezusem je złóż,

(:Temu, kto zwalczył złośnika z całym oddaniem już służ.:)