Na Golgotę, duszo, śpiesz, stań pod krzyżem

Zbawiciela i w swym żalu tam się ciesz,

że Bóg Przezeń łask udziela. Tam rozważaj

Zbawcy zgon, żyć i umrzeć chciej jak On.

Patrz, na krzyżu wisi Pan między ziemią

i niebiosy, krwią oblany z mnogich ran,

ważąc wieczne grzesznych losy. Ciężki z

śmiercią tocząc bój, kona w mękach Zbawca twój.

Zbawicielu, Tyś bez win, Twej miłości nie ma

miary; gdyż Ty, święty Boży Syn,

mnie należne znosisz kary. By przejednać

Boży gniew, Ty przelewasz Swoją krew.

Cóż Ci, Zbawco, za to dam, żeś wybawił mnie

grzesznego? Wszystko Twoje, ale sam pragniesz

serca skruszonego. Weź je, Panie, i wskrześ w

nim żywot nowy duchem Swym.

Przyjmij mię za własność Swą, udziel pociech

z Twojej męki; pomóż zwalczyć żądzę złą i dać

Tobie sercem dzięki. Ty mię wiedź przez krzyż

i znój, tam gdzieś Ty jest, Jezu mój!