423. Bóg się rodzi
wprowadził www.baptysci.waw.pl
Numer w śpiewniku Głos Wiary nr 423

Zwrotka 1
Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony,
ogień krzepnie, blask ciemnieje,
ma granice Nieskończony!
Wzgardzony, okryty chwałą,
śmiertelny Król nad wiekami.
A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Zwrotka 2
Cóż masz, niebo, nad ziemiany?
Bóg porzucił szczęście Swoje,
wszedł między lud ukochany,
dzieląc z nim trudy i znoje.
Nie mało cierpiał, nie mało,
żeśmy byli winni sami.
A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Zwrotka 3
W nędznej szopie urodzony,
żłób Mu za kolebkę dano;
cóż jest, czym był otoczony?
Bydło, pasterze i siano!
Ubodzy, was to spotkało
witać Go przed bogaczami.
A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami'.

Zwrotka 4
Potem i króle widziani
cisną się między prostotą,
niosąc dary Panu w dani:
Mirrę, kadzidło i złoto.
Bóstwo to razem zmieszało
z wieśniaczymi ofiarami.
A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Zwrotka 5
Podnieś rękę, Boże Dziecię,
błogosław Ojczyznę miłą,
w dobrych radach, w dobrym bycie
wspieraj jej siłę Swą siłą,
dom nasz i majętność całą
i Twoje wioski z miastami,
A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Utworzone przez OpenSong