Jak pięknie nam jutrzenka lśni, odblaskiem

wiecznej Bożej czci, jak cudnie nam jaśnieje!

Gałązko Ty z Jessego pnia,

Dawidów Synu, chlubo ma, wypełniasz me nadzieje!

Dziwny, Radny, Miłościwy, Szczodrobliwy,

ponad trony, nad niebiosa wywyższony!

Korono ma, Klejnocie cny, Niebieski Synu Maryi,

dostojny świata Królu! Tyś skarbem mym,

ozdobą mą, przesłodką Ewangelią Twą pokrzepiam

się w mym bólu. Jezu, Jezu! Niebios manną nas co

rano dłoń Twa dzieli, byśmy w puszczy nie zginęli.

O, wlej do głębi serca, wlej ożywczy zdrój miłości

Swej z niebieskich Swych strumieni;

i stale mi dodawaj sił, bym urodzajnym drzewem był,

co wiecznie się zieleni. Z Tobą, z Tobą serce moje

wiernie spoję, by i siła śmierci nas nie rozłączyła,