Niebo, wykrzykuj! Aniołów radujcie się chóry!

Chwałę Pasterza wiernego podnoście nad chmury!

Patrzcie, jak Bóg do zagubionych Swych sług

zniża się pełen pokory!

Niebo, wykrzykuj i wesel się z ziemi krańcami!

Pan Bóg w godzinie tej jedna się już z grzesznikami.

Pokoju wieść wszystkim anioły chcą nieść,

cieszcie się z dobrej nowiny!

Cud oglądajcie, jak bardzo sam Bóg się uniża!

Miłość gorąca się do nas w Dzieciątku

przybliża z niebiańskich stref.

Bierze na Siebie nasz grzech, idąc od żłóbka do krzyża!

Bóg jest wcielony! Któż pojmie tajemnic tych kartę?

Bramy żywota dla wszystkich na oścież otwarte.

Patrzą j i stój, w serce głęboko swe wpój

Słowa na prawdzie oparte.