Z wysokam zszedł, by dobrą wieść dla

utrapionych z nieba nieść, przecudnych

rzeczy wiele wam wygłosić i wyśpiewać mam.

Dziś ku radości Bóg wam śle anielskiej

krasy Dziecię Swe, z Dziewicy czystej

daje sam Pan Dziecię ku zbawieniu wam.

To Jezus Chrystus Pan nasz Bóg, On was wyzwoli

z wszelkich trwóg, On Zbawcą waszym pragnie

być i wszelką z was nieprawość zmyć.

On dobra wieczne chce wam dać, na jakie

tylko niebo stać, abyście wy po wszystek

czas, w niebiesiech żyli z nami wraz,

Zapamiętajcie sobie znak: Żłób i pieluszki,

bogactw brak! Spoczywa biedne Dziecię w

nich, co światy dzierży w rękach Swych.

O, upragniony Gościu Ty, o, witaj, Jezu,

witaj mi! W mej nędzy Tyś osłodą mą!

Ach, jak mam wielbić łaskę Twa?

Ach, Jezu mój najmilszy, zrób i w moim

sercu Sobie żłób, byś w nim zamieszkać

stale chciał, bym zawsze Cię w pamięci miał.