Nich łaska będzie z nami, niech wszystkim będzie

dań zdrój łaski, przezeń bramy do nieba rozwarł Pan.

Na wąskiej jest ścieżynie, niepewny każdy krok,

lecz żaden z nas nie zginie, gdy jest nam łaskaw Bóg.

Nikt tego nie żałuje, kto się na łaskę zda,

Pan wiernych poratuje, oświeci blaskiem dnia.

U Pana, w służbie Jego bolesnych nie ma strat,

gdyż łaska Przedwiecznego wciąż ubogaca świat.

Już wierni zwyciężyli z pomocą Pańskiej krwi,

co w najczarniejszej chwili cudami mocy lśni.

Wołamy zawsze, Panie, do Twoich niebios bram:

Niech łaska Twa zostanie na wieczną własność nam!