Bądź gotowy, duchu mój! Czuwaj rozmodlony,

byś, gdy nagły przyjdzie bój, stanął uzbrojony.

Z różnych stron, swoich szpon chytry wróg

próbuje, wiernym bój gotuje.

Zbudź się, bo nie ujrzysz już chwały bożych dzieci,

bo ci światło wiecznych zórz więcej nie zaświeci.

Gdy się Bóg do Swych sług z darem łaski chyli,

chce, by czujni byli.

Módl się także, wiernie módl, kiedy brak czujności,

Pan uwolni cię od szkód szatanowej złości,

gdyby zgnieść cię i wpleść chciały w swoje sidła,

grzesznych żądz mamidła.

Chciejmy więc usilnie wciąż, prosić, błagać, czuwać,

aby nie mógł chytry wąż naszych serc zatruwać.

Blisko nas jest ten czas, kiedy na tę

ziemię spadnie sądów brzemię.