Któż doda sił na drogę w daleki rajski świat?

Kto wskaże mi na drodze ukryte sidła zdrad?

Kto mi w obczyźnie smutnej da dom rodzinny mój?

Bóg mój i Brat, Pan Jezus, mojego życia zdrój.

Kto mi przy boku stanie w osamotnieniu mym?

Gdzie swe rozgrzeję ręce, ziębnące z każdym dniem?

W godzinach pokus ciężkich do kogo wołać mam?

Kto przyjdzie mi z pomocą? Mój oblubieniec sam.

Kto mi osłodzi trudy, gdy się powodzi źle?

Kto wśród zawodów gorzkich pokrzepi siły mdłe?

Kto tam nauczy wierzyć, gdzie się to głupstwem zda?

Przymierza Anioł — Jezus, w złym czasie siłę da.

Kto wwiedzie mię do nieba, gdy się zakończy bój?

I kto tam przygotował dla niebian jasny strój?

Kto wtedy mi ukaże Ojczystą piękną błoń?

To Jezus mój i Zbawca, o, jakże tęsknię Doń!