Gdzie duszy ojczyzna, jej pokój, jej raj?

Gdzie życzeń, nadziei spełnionych jest kraj?

Nie może przybytku pewnego dać świat,

bo pełno tu grzechów i pokus, i zdrad.

Nie, nie, o, nie, to żaden kłam, mej duszy

ojczyzna w niebiesiech jest tam.

Opuśćże tę ziemię, do nieba się wzbij,

do cudnej ojczyzny już serce swe ślij!

Twej duszy ojczyzna, gdzie Boży jest tron,

Jeruzalem wieczne, gdzie czeka cię On.

Tam jest, tam jest przebłogi kraj,

spoczynek twej duszy, wesele i raj!

Jak błogo w pokoju u Pana tam być,

gdzie śmierci, łez nie masz, jak błogo z Nim żyć!

Anielskie śpiewanie rozbrzmiewa jak zew,

pozdrawia zbawionych przesłodki ten śpiew.

Błogi, błogi pokoju zdrój!

Na łonie Twym, Zbawco, tam kończy się bój!