Co siałeś na polu swym wiosną?

Czy kwiaty, co cieszą nasz wzrok?

Patrz pszczoły już rojem brzęczącym

obsiadły twe pole co krok.

Siej dobre nasiona tu wciąż,

byś zboże złociste mógł żąć.

Dzień żniwa wielkiego nadchodzi!

Coś siał,teraz będziesz tu żąć!

Co siałeś na polu swym wiosną

Czy ziarno pszeniczne na chleb?

Spójrz zboże tak ślicznie wyrosło,

Bóg rosił,wzrost dawał strzegł.

Siej dobre nasiona tu wciąż,

byś zboże złociste mógł żąć.

Dzień żniwa wielkiego nadchodzi!

Coś siał,teraz będziesz tu żąć!

A obok, o straszne to pole!

Tam wróg posiał brudy i zło.

Patrz, chwasty porosły twą rolę,

kolczaste i ostre jak szkło

Siej dobre nasiona tu wciąż,

byś zboże złociste mógł żąć.

Dzień żniwa wielkiego nadchodzi!

Coś siał, teraz będziesz tu żąć!

Co siałeś na polu swym wiosną?

Nienawiść, czy miłość, czy złość?

Twój posiew już wschodzi, dojrzewa,

w wieczności swój plon będziesz żąć.

Siej dobre nasiona tu wciąż,

byś zboże złociste mógł żąć.

Dzień żniwa wielkiego nadchodzi!

Coś siał,teraz będziesz tu żąć!