Gdy zawoła Bóg do pracy na Swą niwę wiernych

sług, ziarno prawdy w serca ludu każe siać.

Bym był zdolny stanąć z nimi, udział czynny w niej

brać mógł, życie swe w ofierze chciałbym za lud dać.

Pan Bóg woła:

„Kogo poślę? Kto do ludu z prawdą pójdzie?"

Powiedz zaraz drogi bracie:

„Oto Panie! Gotów jestem, poślij mię".

Gdy zawoła lud znękany do obrony swoich praw,

choćby złote góry w drodze stawiał wróg.

Ilem zdolny bronić będę szczerą prawdę, jego praw.

Ducha mego wzmocni siłą swą mój Bóg.

Pan Bóg woła:

„Kogo poślę? Kto do ludu z prawdą pójdzie?"

Powiedz zaraz drogi bracie:

„Oto Panie! Gotów jestem, poślij mię".

Gdy przechodzić będę szkołę ciężkich, przykrych

życia prób, pokuszenia, by doświadczyć ześle Bóg,

w imię Mistrza będę walczyć, chodzić śladem Jego

stóp, aż nastąpi kres doświadczeń Jego sług.

Pan Bóg woła:

„Kogo poślę? Kto do ludu z prawdą pójdzie?"

Powiedz zaraz drogi bracie:

„Oto Panie! Gotów jestem, poślij mię".