Owieczką jam Jezusa, On Pasterz dobry mój

Uwielbia Go ma dusza, bo dał mi żywot Swój.

n za mnie zniósł cierpienia, na krzyżu srogą

śmierć, Swej przelał krwi strumienie,

by dług mych grzechów znieść.

Owieczką jam Jezusa. On Pasterz dobry mój, moc

grzechu mię nie trwoży, bo w Nim mam życia zdrój.

Oczyścił mnie grzesznego przez moc Swej świętej

krwi, bym wolny tu od złego otworzył prawdzie drzwi.

Owieczką jam Jezusa, On Pasterz dobry mój,

na znak przymierza Swego - nim śmierci poniósł

znój chleb, wino błogosławił, wziął je i uczniom dał,

tak śmierć Swą im objawił, że w niej ich życia dział.

Owieczką jam Jezusa, On Pasterz dobry mój,

w Nim dusza ma strudzona ma odpoczynek swój.

Codziennie ją napawa miłości winem Swym,

chleb żywy jej podawał i wiedzie w świecie złym.

Owieczką jam Jezusa, On Pasterz dobry mój,

w nim moje pokrzepienie i żywej wody zdrój.

Na pasze wciąż zielone, na żyzne błonia sam

prowadzi moją duszę, da wieczny pokój tam.