Na Twoim krzyżu, Zbawicielu, umarła grzechu mego moc.

Zwycięstwo, siłę, odpuszczenie przyniosła

Twojej śmierci noc. Poniosłeś karę za mnie sam,

(:O, cóż Ci, Panie, za to dam?:)

Nie żądasz złota, wszystko Twoje, piękności

ziemi wszystkie masz. Na tronie siadłeś

w Bożej chwale i niebo, całą ziemię masz.

Ach, cóż przyniosę, Królu mój?

(:Czym Tobie dług wypłacę swój?:)

Kiedy rozmyślam o Twych mękach, o ciele

Twym zbroczonym krwią, o Twych przebitych

nogach, rękach, o oczach zaszłych śmierci

mgłą, gdy przyjdzie mi pod krzyżem stać

(:O, Jezu, cóż Ci w zamian dać?:)

Z odmętów świata chciwie piłem, a za to

Tyś boleśnie zmarł. Rozkoszą ziemi tylko

żyłem, Twe serce spalił męki żar.

Mnie ujarzmiła próżna cześć,

(:Tyś w hańbie musiał życie wieść.:)

Ty za mnie zapłaciłeś długi! Czyż mogę

z tego radość mieć, gdy tylko na to wspomnę

sobie, jak o mnie Ty musiałeś drżeć?

Jakżebym ten ogromny dług,

(:Mój Jezu, Tobie spłacić mógł?:)

Jam niczym - Słowo Twoje stwierdza, a gdyś

Swe życie za mnie dał, dlategoś chętnie

je położył, boś serca mego za to chciał.

Że sercem dług zapłacić mam,

(:O, więc Ci serce swoje dam!:)