Ojcze w niebiesiech, jeśli to być może,

niech ten kielich minie dziecię Twoje!

Lecz gdy Twa wola inna, mocny Boże,

spraw, niechaj męstwem serce me uzbroję.

Niech, jak mój Zbawca niegdyś tam w ogrójcu,

Bogu zaufam, łaskawemu Ojcu.

Dziej się Twa wola, chociaż Twoja droga

nie moją drogą, ach, nie moją, Panie!

Lecz kiedy sercem szarpie ból i trwoga,

niech mi u boku wierny Zbawca stanie.

Jak On po walce niegdyś w Getsemane,

niech pokrzepiony od modłów powstanę.

Dziej się Twa wola! Wierzę niewzruszenie,

żeś Bogiem prawdy, żeś miłości Bogiem,

że nie nad siły ześlesz doświadczenie;

serce uciszysz w smutku, w bólu srogim.

Jak memu Zbawcy wśród śmiertelnej trwogi,

tak duszy mojej wrócisz pokój błogi.

Dziej się Twa wola! Ugnij moje serce,

niechaj radośnie Tobie się ukorzy.

O, jakże często w męce i rozterce Swojej

szukało drogi, zamiast Bożej!

Jak memu Zbawcy wpośród ciemnej nocy,

przybądź mi, Ojcze, przybądź ku pomocy!