O, jak błogo żyć dla Ciebie, błogo i wśród srogich mąk,

bo mię wzmacniasz w złej potrzebie, lekkie jarzmo z Twoich rąk.

Ze strumieni Twego słowa, którym sycę duszy głód,

wciąż mi siła płynie nowa i osładza ciężki trud.

Mój Pocieszycielu Panie, już ja o tym dawno wiem,

że Twe słowo tylko w stanie dać podporę w życiu tym.

Prowadź mię drogami Swymi, chcę za Tobą, Panie, iść,

służyć Ci dobrami mymi, i do chwały z Tobą wnijść,