Ej, niejedną jeszcze łezką

dziecię Boże zrosi twarz,

nim zaświta wieczne rano,

nim zaświta wieczne rano

i syjońską olśni straż.

Ej, niejedną jeszcze krzywdę

będzie trzeba cicho znieść,

nim się będzie mogło z Panem, n

im się będzie mogło z Panem

do krainy rajskiej wznieść.

Ej, niejedna cierpka chwila i zawodów

ostry ton jęknie w duszy,

nim uderzy, jęknie w duszy,

nim uderzy w niebie triumfalny dzwon.

Ale potem, co za radość, co za chwała

będzie to, gdy do domu Jezus wzniesie,

gdy do domu Jezus wzniesie

z kraju łez dziecinę Swą!