Chcę kochać Ciebie, Boży Synu,

chcę kochać Ciebie, siło ma,

chcę kochać Ciebie mocą czynu,

pragnieniem, które wiecznie trwa.

Chcę kochać Ciebie, Panie mój,

aż wyschnie życia zdrój.

Ach, czemum poznał Cię tak późno,

przecudna ma piękności Ty?

I dotąd życiem tracił próżno,

bez Ciebie Boski Skarbie cny;

żem późno tak ukochał Cię,

o, jakże smuci mię!

Błądziłem, bieżąc w różne strony,

szukając, nie znalazłem Cię;

od Ciebie byłem odwrócony

i ukochałem blaski czcze.

Przez Ciebie dzisiaj stało się,

żem poznał światło Twe.

Dziękuję Ci, niebiańskie słońce,

że Twój mię opromienił blask,

i że w światłości Twojej gońce,

przyniosły mi zbawienia brzask.

Dziękuję, złote wargi, wam,

że radość w sercu mam.

Ach, prowadź mię po Swojej drodze,

bym odtąd już nie błądził sam;

nie dozwól zachwiać się mej nodze i pokaż,

gdzie się zwrócić mam.

Poświęcić ciało, duszę chciej,

zdrój łaski na mnie zlej.

Chcę kochać Ciebie, ma Korono! Mój Boże,

Ciebie kochać chcę nie za nagrodę przyrzeczoną,

choć ciężki znój pochyli mię; Chcę kochać Ciebie,

Panie mój, aż wyschnie życia zdrój.