O, wiem ja w kogo wierzę, wiem, że mój zbawca żyw,

że z prochu mię zabierze do rajskich Swoich niw.

O, wiem kto mą ostoją, gdy świat w posadach drży,

kto wyrwie duszę moją z dni, w których włada zły.

O, wiem w kim me ufanie, gdy oko zajdzie mgłą,

gdy wieczna zorza wstanie, w tym świetle ujrzę Go.

O, wiem kto mi osusza w mych smutkach gorzkie łzy,

gdy ujrzy Go ma dusza tęsknoty miną dni.