Umilknij, serce, ucisz się! Spokojnie czekaj Bóg tak chce!

On dobrze zna twój ból i krzyż, wie, przed czym lękasz się i drżysz.

Umilknij, serce, skieruj lot do domu, do niebieskich wrót!

Króluje tam twój Pan i Brat, co trzyma w ręku cały świat

Człowiekiem jest, człowiekiem był i z ludzką się niedolą zżył;

On dobrze wie, że wrogi świat dziedzicom nieba nie jest rad.

Choć odszedł Pan do górnych stron i w niebie Swój zbudował tron,

to jednak w sercu nosi nas, jak pasterz lud swój będzie pasł.

Boć wierna Jego trzyma dłoń obłoki, wiatry, morską toń!

Kto może lepiej chronić cię? Więc raźniej krocz i nie bój się!