Gdy pokój niebieski Bóg w duszę mi tchnie,

choć burzy zagraża mi szał,

to jednak we wierze pieśń chwały Mu śle:

„Błogo mi w Panu mam wieczny dział".

Błogo mi, błogo mi, błogo mi,

w Panu mam wieczny dział!

Gdy trwogą śmiertelną przejmuje mię wróg

i grozi mi wciąż jego strzał, to świeci mi gwiazda:

„Pan wroga już zmógł w Swej krwi świetne zwycięstwo mi dał".

„Błogo mi w Panu mam wieczny dział".

Błogo mi, błogo mi, błogo mi,

w Panu mam wieczny dział!

Baranek już zgładził grzechowy mój dług,

gdy za mnie przekleństwem się stał;

i za mnie na krzyżu wśród krwawych zmarł strug,

moja duszo, nie żałuj Mu chwał.

„Błogo mi w Panu mam wieczny dział".

Błogo mi, błogo mi, błogo mi,

w Panu mam wieczny dział!

Nikt więcej z Chrystusa nie wyrwie mię rąk,

jak gwiazda On będzie mi lśnił,

ja będę wesele i pokój od mąk

i cną radość na wieki w Nim miał.

„Błogo mi w Panu mam wieczny dział".

Błogo mi, błogo mi, błogo mi,

w Panu mam wieczny dział!