227. Zbawco, jednak Ciebie ma
wprowadził www.baptysci.waw.pl
Numer w śpiewniku Głos Wiary nr 227

Zwrotka 1
Zbawco, jednak Ciebie mam,
choć się zdaje żem jest sam;
przy twym wiernym słudze bądź,
choć mię wróg chce zmóc i zgiąć.

Refren
Niech sobie huczą burze,
ja wznoszę wzrok ku górze;
pokładam me ufanie,
w Tobie, o Panie mój!

Zwrotka 2
Gdy mi w drodze zsyłasz krzyż,
wiem, że mię prowadzisz wzwyż.
Choć me serce trwoży się, Panie,
Ty nie puścisz mię.

Refren
Niech sobie huczą burze,
ja wznoszę wzrok ku górze;
pokładam me ufanie,
w Tobie, o Panie mój!

Zwrotka 3
Gdy za ciosem spada cios,
wiem, żeś mój policzył włos;
czy mi dobrze jest,
czy źle, wszak Ty, Panie,
wiedziesz mię.

Refren
Niech sobie huczą burze,
ja wznoszę wzrok ku górze;
pokładam me ufanie,
w Tobie, o Panie mój!

Zwrotka 4
Życie moje oto masz:
wszak sam wiernie o nich dbasz,
wiedź mię przez ten padół łez,
tam, gdzie jest mych cierpień kres!

Refren
Niech sobie huczą burze,
ja wznoszę wzrok ku górze;
pokładam me ufanie,
w Tobie, o Panie mój!

Utworzone przez OpenSong