Gdy ze mną Bóg, niech stanie świat cały przeciw mnie!

Gdy wzniosę swe błaganie, pierzchają moce złe.

Gdym w łasce jest u Pana, gdy trzyma mię mój Bóg,

nie zlęknę jsię szatana, cóż by mi szkodzić mógł?

Już wiem i mocno wierzę, i rad się chlubię tym,

że z Bogiem mam przymierze, On wiernym Ojcem mym.

W Nim tylko jestem śmiały, On twierdzą duszy mej,

ucisza groźne wały, osłania w dobie złej.

Opoką wiary mojej jest Chrystus, Jego krew.

W Nim duszę mą ukoję, jak cieniem rajskich drzew.

Ach we mnie marność sama, niedola, grzech i brud,

w Chrystusie tylko brama wiodąca w Boży gród.

Świat niechaj się zapada, Ty mi na wieki trwasz.

Dokoła przemoc, zdrada, Ty przecież o mnie dbasz.

Nie wydrę się z Twej rę-ki, gdy cierpię nędzę, głód,

bo jestem Twój na wieki, bo jestem z Twoich trzód.