Polecaj drogi swoje i życia swego los opiece możnej Pana,

co zły odwraca cios; kto chmurom, wichrom,

burzy wyznaczać umie szlak,

Ten i na ścieżki twoje Swej łaski ześle znak.

Jedynie mocą Boga zwycięski stoczysz bój

i tylko z Jego woli wytryśnie szczęścia zdrój.

Ni troską, ni zgryzotą nie zmożesz przygód złych,

we wszystkim Doń się zwracaj: On czeka modłów twych.

Nie bolej duszo moja, wierz i nie lękaj się!

Z boleści i utrapień sam Bóg wyzwoli cię.

A gdy nadejdzie pora — jak jutrznie twoich łask

ukaże ci w oddali radości błogiej blask.

Więc nie truj się goryczą, co trawi serce twe,

co pęta twoją wolę i boleść w duszę tchnie;

wszak nie ty jesteś władcą, nie ty sprawujesz rząd,

oczekuj Wszechwładnego, na Jego światły Sąd.