Kto tak na Bogu swym polega i Go uwielbia

w każdy dzień, gdy smutek mu i krzyż dolega.

Pan go cudownie zdejmie zeń. Kto tak się z wolą

Pańską zrósł, ten nie na piasku dom swój wzniósł.

Cóż nam pomogą ciężkie troski, wzdychania:

Ach, mój Boże, ach! Czyż tym osłodzim ucisk gorzki,

gdy oczy ciągle toną w łzach?

Im więcej biadasz ty i łkasz,

tym większy w sercu ciężar masz.

Wytrwajże tylko w swej niedoli,

posłusznie się na Boga zdaj i czekaj:

wkrótce z Jego woli wykwitnie ci niezwiędły maj.

Bóg, co w Chrystusie wybrał nas, wie,

co nam dawać w każdy czas.

On ma stosowny czas radości i czegoć trzeba,

dobrze wie. Gdy dochowamy Mu wierności,

gdy fałszem duszy brzydzim się,

przychodzi wnet z niebieskich bram i pomoc hojną niesie nam.

Z modlitwą szczerą i śpiewaniem wypełniaj obowiązek swój,

a Bóg otoczy cię staraniem i wskaże szczęśliwości zdrój.

Kto się na Pana ufnie zda, wiernego w Nim obrońcę ma.