I czemuż me dziecię narzekasz i łkasz?

Wszak łaskę ojcowską na wieki już masz;

On słowa dotrzyma, do Niego się śpiesz,

zaufaj Mu silnie, i zawsze Mu wierz!

Twa ścieżka w doświadczeń prowadzi cię rój,

gdzie ucisk dolega i ciężar i znój;

nie bój się, Pan z tobą, choć toniesz i brniesz,

zaufaj Mu silnie, i zawsze Mu wierz!

Pan chce cię prowadzić i w cieniu Swych piór,

bezpiecznie cię chować wśród głębin i chmur.

Więc rzuć niedowiarstwo i Jemu się zwierz,

zaufaj Mu silnie, i zawsze Mu wierz!

Pan chce ci dopomóc, przy tobie chce stać,

o chwały dziedzicu, więc czegóż się bać?

Wszak ile tu wierzysz, oglądać tam śmiesz,

więc ufaj Mu silnie, i zawsze Mu wierz!