Łaskę Twą wielbimy, Panie,

żeś nas odwiódł z błędnych dróg,

żeś oczyścił serc naczynia,

byś je w służbie użyć mógł.

Myśmy tylko naczyniami

gdy nas dłoń napełni Twa,

będziem darzyć hojnie wkoło

tym co miłość Twa nam da.

Z kruchych naczyń

lud spragniony żywą wodą, Panie, pój;

niech wciąż hojnie je napełnia,

niewysychający zdrój.

Myśmy tylko naczyniami

gdy nas dłoń napełni Twa,

będziem darzyć hojnie wkoło

tym co miłość Twa nam da.

Wypal kruche te naczynia,

Duchem Swoim oczyść je,

aby mogły wlewać wszędzie

ożywienie w serca mdłe.

Myśmy tylko naczyniami

gdy nas dłoń napełni Twa,

będziem darzyć hojnie wkoło

tym co miłość Twa nam da.

O Twej mocy świadczyć chcemy,

która grzechu pęta rwie;

na toś nas powołał, Panie,

na to Duch Twój pomoc śle.

Myśmy tylko naczyniami

gdy nas dłoń napełni Twa,

będziem darzyć hojnie wkoło

tym co miłość Twa nam da.