Gdzie się troski ścielą w tym padole nędz,

bez pokoju wielu musi w życiu biec,

serca pocieszajcie zdrojem Bożych łask,

w ciemność ich rzucajcie złoty słońca blask!

(:Słońca promienie ścielcie w znój i krzyż,

na miłości skrzydłach nieście serca wzwyż!:).

Miłość małym czynem wiele zgoi ran;

Wspierać, nieść wesele — to przykazał Pan.

Wielce szczęśliw będzie, da tym Bogu cześć,

ten kto w każdej biedzie umie pomoc nieść.

(:Słońca promienie ścielcie w znój i krzyż,

na miłości skrzydłach nieście serca wzwyż!:).

Miejcie twarz radosną, zwyciężajcie mgły,

idźcie z Bożą wiosną w beznadziejne dni.

W życia udręczenie nieście wiary moc,

z nieba pocieszenie wnieście w ziemską noc!

(:Słońca promienie ścielcie w znój i krzyż,

na miłości skrzydłach nieście serca wzwyż!:).

Chociaż posiew łzawy miłość rzuca w świat,

Pan się do jej sprawy zawsze przyzna rad.

Miłość leczy bóle, daje wieczny zysk,

nieście więc w niedolę jasny słońca błysk!

(:Słońca promienie ścielcie w znój i krzyż,

na miłości skrzydłach nieście serca wzwyż!:).