Skała, którą jest mój Bóg,

niech mnie skryje pośród trwóg.

Niech Twej świętej łaski siew,

boku Twego woda krew,

spłynie na mnie Zbawco dusz!

Zmaz grzech serca, pęta skrusz!

Mocą Twoją, Panie,

spraw, bym przestrzegał Twoich praw.

Ni znojnego pracy dnia,

ni serdecznej skruchy łza łaski

Twej nie zjedna mi:

Odpuszczenie jest w Twej krwi.

Nic Ci dać nie mogę, nie,

do stóp krzyża chylę się:

Bądź z słabości mocą mą,

nagość okryj łaską Swą,

chciej brud serca mego zmyć,

bym w czystości Twej mógł żyć.

Gdy ostatni przyjdzie dzień,

oko zmroczy śmierci cień,

gdy w zaświatach twarzą w twarz ujrzę Ciebie,

Sędzio nasz, skało mocna,

racz mnie skryć, daj światłości życiem żyć.