Bez Boga w swych grzechach jam żył wiele lat,

lecz szczęścia trwałego mi nie mógł dać świat,

z daleka od Bożych błąkałem się dróg,

nie wiedząc jak dobry w Swej łasce jest Bóg.

Lecz Jezus, mój Zbawca, mi poznać się dał,

On Pasterz mój dobry, niedolę mą znał, i wołał mnie:

duszo błądząca, o, słysz, wróć do mnie,

ja za cię dźwigałem Swój krzyż.

Poszedłem, gdy wzywał mnie dobry mój Bóg,

On dał mi Swój pokój, pozbawił mnie trwóg,

On drogę ku szczęściu wskazuje mi sam,

w Nim życie mam nowe i radość w Nim mam.

O, cały ku Niemu bym przywieść chciał świat,

bo wszystkich Bóg kocha, przebacza im rad,

od grzechów chce wszystkich uwolnić i win

i z Ojcem pojednać nas chce Boży Syn.