Z głębokiej nędzy wznoszę dłoń i wołam Ciebie Panie!

Łaskawie ucho ku mnie skłoń, wysłuchaj me błaganie!

Bo jeśli chcesz nasz każdy błąd pod sprawiedliwy poddać sąd,

któżby się ostał, Boże?

Jedynie łaska może Twa me grzechy ciężkie zmazać;

uczynkiem dobrym wola zła rie może się wykazać.

Cóż jest przed Tobą chluba mą? Przed Tobą grzeszni wszyscy drżą

i żyją z łaski Twojej.

Nadzieję w Bogu tylko mam, nie liczę na zasługi,

w tej też pewności trwam, że zgładzi moje długi;

Tę obietnicę w słowie dał, ten grunt mocniejszy jest od skał,

na nim się oprę silnie.

Choć ucisk się przeciąga w noc, aż do białego rana,

nie zwątpię nigdy w Bożą moc, ustąpi myśl stroskana,

tak czyni prawy Boży lud. co idzie w obiecany gród

i ufa Bogu swemu.

Choć wielkie grzechy większy Pan, a Jego łaskę mamy;

przyłoży do najgłębszych ran gojące Swe balsamy.

On jest prawdziwy pasterz nasz, powiedzie do niebieskich pasz

i zbawi lud wybrany.