O, smutny, nieszczęsny to stan,

gdy w duszach nie może się Pan zupełnie rozsławić,

mieszkania w nich sprawić,

choć tajnię Swych dróg objawił im Bóg.

Ich woli, ich sercu o tak,

prostoty szczerości jest brak;

codziennie się chwieją, zbaczają, kuleją.

Jakżeby więc Bóg uświęcić ich mógł?

Nie zwlekaj, lecz uczyń ten krok,

dopóki jest blisko twój Bóg!

Opuścić cię może, któż potem pomoże?

Ach, szkoda twych sił, gdy cel blisko był!

Pośpieszaj do Pana, gdy zwie,

wnet łaski zakończą się dnie!

Ach, prędko przeminą i w przeszłość odpłyną;

dziś łaskę tę przyjm, spoczynek masz w Nim!