Stań wędrowcze, na swej drodze,

bacznym okiem popatrz w dal,

bo na końcu twej wędrówki

zawód czeka cię i żal.

Bóg cię woła, wróć do Niego,

błędną drogę grzechu rzuć,

słysz wołanie Zbawcy swego,

jeszcze dziś ku Niemu wróć.

Dugoś szukał szczęścia w świecie,

wciąż gubiłeś jego ślad,

dzisiaj wiesz już dobrze przecie,

że ci szczęścia me da świat.

Bóg cię woła, wróć do Niego,

błędną drogę grzechu rzuć,

słysz wołanie Zbawcy swego,

jeszcze dziś ku Niemu wróć.

Inne szczęście czeka na cię,

wolny będziesz od swych win,

kiedy przyjmiesz co ci daje twój Zbawiciel,

Boży Syn.

Bóg cię woła, wróć do Niego,

błędną drogę grzechu rzuć,

słysz wołanie Zbawcy swego,

jeszcze dziś ku Niemu wróć.

Ą. Pójdź, Bóg takie daje dary,

jakich świat nie może dać;

czemuż błądzić wśród bezdroży,

czemu w swym uporze trwać?

Bóg cię woła, wróć do Niego,

błędną drogę grzechu rzuć,

słysz wołanie Zbawcy swego,

jeszcze dziś ku Niemu wróć.