Tu miejsca dość!

Nie pełny jeszcze dom, nie obsadzony stół!

Otwarte drzwi, spraszajcie nędznyth tłum,

spraszajcie z miast i siół!

Zbierajcie chromych, opuszczonych,

brzmieniem grzechu obciążonych,

tu miejsca dość! Tu miejsca dość!

Jest jeszcze czas!

Radosna jeszcze wieść pod twój dobiega dach:

O, wstań, o, wstań i śpiesz swe życie nieść,

w ten ratunkowy gmach!

Boć jeszcze nie zamknięte wrota,

nie minął jeszcze czas żywota,

jest jeszcze czas! Jest jeszcze czas!

Najwyższy czas!

Godziny prędko mkną, już północ bije z wież,

a z tamtych stron weselne blaski lśnią,

drużyno, lampy bierz!

Już oblubieńca widać z dali,

niech każda lampy swe zapali.

Najwyższy czas! Najwyższy czas!