Najlepszy z wszystkich przyjacieli jest w niebie,

tu ich mało mam. Świat mej szczerości nie podzieli:

Obłudę jego z dawna znam, lecz Jezus mi z szczerości znan:

Najlepszy mój przyjaciel Pan.

Świat jest podobny chwiejnej trzcinie,

mój Jezus to opoka ma; gdy wszystka ma nadzieja zginie,

On zawsze przy mnie wiernie trwa.

Z boleści mię na jasny łan powiedzie mój przyjaciel Pan.

Świat temu miłość swą sprzedaje,

z którego ciągrąć może zysic, a przyjaźń jego wnet ustaje,

ilekroć zgaśnie szczęścia błysk;

gdy świata przyjaźń pryśnie nam, przyjaźni swej dochowa Pan.