W świetle krocz, śmiele krocz,

ludu Pański, w górny kraj!

Zapal wszystkie lampy swoje,

w pierwszej swej miłości trwaj,

idź, gdzie płyną życia zdroje;

patrz na wodza, z grzechem walkę tocz:

W świetle krocz, śmiele krocz!

Nie bój się, nie bój się,

ludu Pański, krzyża nieść!

W biedach, trwodze i w niesławie

nie daj się od prawdy zwieść!

Pan cię w nędzy nie zostawi,

a choć myślisz, że odwłaczać chce,

nie bój się, nie bój się.

Zawsze czuj, zawsze czuj,

ludu Pański, czujnym bądź!

Wróg cię z różnej nęci strony,

by nad tobą górę wziąć!

Wzrok na Pana miej zwrócony

i na prostej drodze tylko stój,

zawsze czuj, zawsze czuj!

Trzeba sił, nowych sił,

ludu Pański, w każdy dzień.

Z Boga czerp wciąż nowe siły,

zdroje życia płyną zeń,

by też ciebie odnowiły, byś w miłości,

nie w obłudzie żył, trzeba sił, nowych sił!