Stańmy bracia wraz,

Pan w pośrodku nas,

razem serca, razem dłonie,

a zagości miłość w łonie,

nie rozerwie wróg, co połączył Bóg.

Jednej łaski cud,

nasze serca splótł,

jedna w sercach miłość żarzy,

jedna radość bije z twarzy,

jeden wiedzie tor do Syjońskich gór!

Jakże błogo tu

wpośród bratnich dusz!

Razem można smutek dzielić,

razem w Panu się weselić,

razem dłonie wznieść,

do modlitwy spleść!

Co rozerwał świat,

zniszczył grzechu jad,

to połączy i powiąże

mocą Swą pokoju Książę;

wielki Jego wpływ,

dziw się, świecie, dziw!

Nie płacz, bracie,

nie, otrzyj bólu łzę!

Zdroje prawej wesołości,

mamy w Pańskiej społeczności,

a do ciężkich ran leje balsam Pan.

Stańmy, bracia, wraz!

Jezus wiedzie nas.

Z Nim przez krzyż i przez męczeństwa

dojdziem pewnie do zwycięstwa;

razem w Jego ślad idźmy w górny świat.