O, Boże! usłysz głos prośby naszej,

którą za naród zanosim swój!

Przywróć nam jeszcze te złote czasy,

gdy łask Twych jasnych nam płynął zdrój.

Ach, Panie Święty, naród nasz miły

prawdę Twą skaził w upadku swym,

zbłądził od Ciebie, stracił swe siły,

o, spójrz na niego, miej litość Ty!

W przybytkach naszych, Panie,

niech znowu głos słodki

Twoich rozbrzmiewa praw,

daj wszędzie przystęp Twojemu słowu,

przez wiarę, łaskę zbawienia spraw!

My tych potomki, co położyli życie

i mienie za prawdę Twą

i za tym jednym tylko tęsknili,

by i swej dziatwie zachować ją.

Poślij nam według myśli Swej ludzi,

Ducha Swojego w narodzie wzbudź!

Wiara i praca serc nam nie strudzi,

lecz małoduszność serc naszych skróć!

Powstań i ożyw swą niwę, Panie,

i pobłogosław modłów tych siew,

a wtedy lud nasz ze snu powstanie,

pieśń Twą i nowy zanuci śpiew!