Zbawicielu, myśmy się u Twych stóp skupili;

kieruj nami, oświeć nas w tej nabożnej chwili.

Spuść do serc nam promień Swój,

zdejmij z nich ciężary, znój, byśmy nie zwątpili!

Wstąpże, Jezu drogi nasz, do naszego grona,

bo nauki czeka Twej rzesza Twa stęskniona!

Niech u źródła Twoich słów mocy Twojej dozna znów,

będzie pokrzepiona.

Chcielibyśmy uczyć się Twojej łagodności,

Tobie podobnymi być w kornej cierpliwości,

zyskać życie drogą strat, w poniżeniu zdobyć świat,

chodzić w Twej światłości.

Swego Słowa siłę wskaż duszy umęczonej!

Pokaż, jak odradza nas, leczy ciężkie rany!

Niech Twój głos na każdy czas wszelki grzech zwycięża w nas, Panie uwielbiony!