Przejdziemy nawet ocean, ocean,

gdy wodzem naszym Chrystus Pan,

Chrystus Pan, On nas powiedzie pewnie rad,

pewnie rad i zaprowadzi w chwały świat,

w chwały świat. Strapienia noc, zginienia moc,

to wszystko przezeń ustać ma i wzejdą zorze ranne dnia.

Gdy burza huczy wkoło nas,

wkoło nas i już nadziei promień zgasł,

promień zgasł; gdy się w głębinę nurza łódź,

nurza łódź, już nadchodzącą zgubę czuć, zgubę czuć,

gdy strachu con przed Jego tron doleci,

On usłyszy go, uciszy burzę dłonią Swą.

Przez morze przeszedł Izrael, Izrael,

we wierze ujrzał zbawczy cel, zbawczy cel,

Pan go przeprawił jeszcze w czas, jeszcze w czas.

On może także powieść nas, powieść nas, huf wierny Swój,

przez trud i bój, On, Król nasz, nie da zginąć nam,

wnet u niebieskich staniem bram.