Serca razem połączone trwają razem w Bogu swym,

niech miłością rozpalone modłów Go ogarną tchem.

Jezus Głową, my członkami, słońcem On, odblaskiem my,

niech świętymi płomieniami Jego miłość w nas się tli.

Pójdźcie, pójdźcie łaski dzieci, wzmocnić swe przymierze znów, niech w was święty zapał wznieci chęć pełnienia Wodza słów.

Gdy zaś łańcuch się rozrywa, gdy mu brak miłości sił,

niech gorliwie każdy wzywa, aby znów spojony był.

Tyś, Miłości, przykazała, że miłością mamy żyć,

niech więc dusza ogniem pała, zawsze Ty ją łaską syć!

Zapal naszych serc świątynie, żeby każdy poznać mógł,

że prawdziwa miłość płynie z Twej miłości żywych strug.

Tak nas połącz węzły Swymi, jakeś z Ojcem złączon sam,

by już wnet z tej znikło ziemi rozerwanie, fałsz i kłam.

Niech jedynie : Twych ołtarzy bierzem w duszę światła blask, a świat cały, młodzi, starzy, wielkość Twoich pozna łask.