Wszechmocny Panie, wiekuisty Boże,

któż się Twym sprawom wydziwować może?

Kto rozumowi, którym niezmierzony świat ten stworzony?

Gdziekolwiek słońce śle promienie swoje,

wszędy jest głośne święte imię Twoje.

Ogarnąć niebo sławy Twej nie może, o, wielki Boże.

A człowiek czym jest, że Ty niestworzony Twórca wszystkiego

i Pan niezmierzony raczysz nań wspomnieć?

Skąd to syn człowieczy godzien Twej pieczy?

Tyś go nad ziemskie raczył wznieść istoty,

piękne umysłu dając mu przymioty.

Tyś go uczynił panem nad wszystkimi twory Swoimi.