Cudny niebios Królu,

możny nasz Hetmanie,

przyjmij nasze wysławianie!

Twojej łaski zdroje płyną

nam w tej chwili,

choć od Ciebieśmy zbłądzili.

Panie nasz, Ty nam dasz,

żeby pieśnią chwały serca nasze brzmiały.

Chwalcież, jasne nieba,

Swego Stwórcy dzieło,

które z Niego się poczęło.

I ty słońce wdzięczne,

ześlij swe promienie,

Stwórcy swego pozdrowienie.

Roje gwiazd, skrzących gwiazd,

Panu wraz hołdujcie,

pieśni wyśpiewujcie!

O, ty moja duszo,

śpiewaj Panu, śpiewaj,

wdzięczne pieśni Mu wygrywaj.

Wszystko, co oddycha,

niech się kornie zbliży,

w proch przed Panem się uniży.

On nasz Bóg, możny Bóg,

Jemu tylko chwała wieczna będzie brzmiała.

Alleluja! śpiewaj,

duszo, co znasz Pana,

coś miłością z Nim związana.

Alleluja! śpiewaj,

co Chrystusa wzywasz,

Jego uczniem się nazywasz.

Błogo ci, wierzaj mi,

Twoje wysławianie w niebie nie ustanie.