Chwalże, ma duszo, Mocarza i Króla Wszechświata!

Niech się twa prośba gorąca z podzięką przeplata,

w górę się zwróć, harfo i lutnio i nuć pienie,

co w niebo ulata.

Chwalże, ma duszo, Mocarza co wodzi cię wiecznie!

Który cię skrzydły orlimi podnosi bezpiecznie,

który ci dał w dobrach rozlicznych twój dział,

dziękuj Mu za to serdecznie.

Chwalże Mocarza, co cudnie cię tak ukształtował,

zdrowiem obdarzył i drogi ci zawsze torował.

Z iluż to trwóg, wielki,

potężny cię Bóg dziwną Swą mocą ratował.

Duszo, chwal Pana, co ciebie tak pobłogosławił,

coć się w strumieniach miłości tak dziwnie objawił.

Duchu mój, miej Boga w pamięci wciąż swej,

byś miłość Jego rad sławił.

Chwalże, ma duszo, Mocarza i wznieś Mu śpiewanie,

wszystko co żyje niech zwraca Doń swoje błaganie!

On światło śle, chwalże Go więc serce me,

amen, tak niechaj się stanie.